Vicdan

Ahlaki Yalnızlık-Sürgün-Af

Kendi gölgesini affedenlerin dininden kaçıyorum

Çünkü bir kız çocuğuna yalan söylediler

Bulunamam

Hakikatın karanlığındayım

Bir çocuğa dokunamıyorlar

Avuç içleri hep göğe dönük

Kendi gölgesini affedenlerin dininden kaçıyorum

Mahkemeye soğuğa

Hakikatın karanlığındayım

Işığım bulunamaz

Bilmez mi  kendi gölgesini affedenler 

Bütün güneşi kendi omuzlarıma çağırırdım

Ben de karanlığım

Göz yaşlarından tapınaklar inşa ettiklerini gördüm 

Neşeyle sela okuduklarını

Diri diri gömdüklerini

Kendi gölgesini affedenlerin dininden kaçıyorum 

Bulunamam,

Lütfen

Yakalamasınlar beni

Hakikatin karanlığından bahsederken 

Dişlerimin döküldüğü kabuslarım var benim

Ölüyüm affedenlerin dininde, bulunamam

Aldırmaz onlar katil olmaya.

Kendi gölgesini affedenler

Eğer bir gün yakalarlarsa beni

Yalnız aynaları affetsinler 

Ne beni ne gölgemi